Ondernemersbijeenkomst en referendum

Afgelopen donderdagavond heb ik mijn eerste D66 lezing gegeven. Best spannend. Ik heb de afgelopen 8 jaar meer dan regelmatig voor zalen van 50-100 mensen (veelal ondernemers) gestaan, maar dit voelde toch anders. Er waren maar 20 mensen gekomen en de beamer was nog onderweg. Nadat we een (overigens prima) Vd Valk maaltijd hadden genoten was de beamer gearriveerd en kon ik tijdens het leegschrapen van de toetjes-troggen, mijn lezing beginnen. Op mijn openingsvraag wie van u woont in de Provincie Groningen moest het hele gezelschap helaas verstek laten gaan. Typisch, sta ik D66 Groningen te verdedigen zit er geen enkele stemmer bij!. Maar goed, na de evidente grap gemaakt te hebben mijn spullen direct weer in te pakken ben ik toch maar van leer getrokken. En ik moet zeggen dat voelde goed! Het grote verschil met een "zakelijke" presentatie is dat je kunt worden geattaceerd op je persoonlijke overtuigingen. Daar waar je je zakenlijk kunt verbergen achter, wij als bedrijf vinden dit en zus en zo, sta je hier primair je eigen verhaal te houden.
Het thema van de avond was de economishce potentie van de ligging van Groningen ten opzichte van Duitsland (en verder) met als subtitel: hoe goed kent u uw buren? Ik had voor deze sessie al onze meer economisch/ milieu gerelateerde onderwerpen uit het verkiezingsprogramma gehaald en dit gecombineerd met de economische ontwikkeling van Duitsland en in bijzonder Wilhelmshaven/ Bremerhaven. Einde van de lezing nog een aardige discussie gevoerd. Wat mij opviel was dat deze ondernemers veel aandacht hadden voor het recreatieve aspect van de provincie in relatie met de natuurlijke kwaliteit (niet direct de harde factoren). Wel aardig om te zien was het hardnekkige PvdA standpunt: Het is een arm gebied met hoge werkloosheid, met hier en daar hoge landschappelijke waarden dus je moet daar niets aan doen en al je pijlen richten op de kernzone Groningen-Assen. Mijn visie op dit punt wijkt hier enigzins van af. Natuurlijk moet je het merendeel van de economische activiteiten in de kernzones concentreren. Maar de grootste blunder van het zittende college (PvdA en CDA) was toch wel de volstrekt onvoldoende aandacht voor de meer arme gebieden in Noord en Oost Groningen. Nee tenzij was altijd het motto. Het resultaat van deze nee tenzij politiek is dat je goede ontwikkelingen tegenhoudt en de slechte uiteindelijk onder meestal politieke druk toestaat. Resultaat: geen kwaliteit zonder enige visie op het geheel; de zogeheten postzegelplannetjes. Doodzonde!
Deze week een zeer belangrijke statenvergadering. Onze ingediende referendumverordening wordt behandeld. Piet de Vey (lijsttrekker) heeft flink gelobbyed, het zal mij benieuwen in hoeverre de PvdA en andere notoire tegenstanders zich gaan opstellen.
We zullen het vanaf de tribune gaan meemaken. Ik hoop op een echte democratische avond.

Ton