Vrijheid van meningsuiting? Niet als het aan Jeroen Pauw ligt!

Gisteravond heb ik met interesse gekeken naar Pauw en Witteman. Te gast was ons voormalig 2e kamerlid Bert Bakker. Bert had zoals jullie waarschijnlijk weten een nogal openhartig interview gegeven in de Volkskrant over het wel en wee van de Haagse politiek. Met name Rita Verdonk en Wilders met zijn partij, zijn op een redelijk recht toe recht aan manier neergezet. Nu kun je vraagtekens hebben bij de woordkeuze van Bert, maar ja, het zijn zijn woorden en hij wilde zijn gevoelens maar ook zorgen over deze personen en de invloed die zij hebben op de maatschappij, graag even kwijt. Prima toch?! zou je zeggen. Vrijheid van meningsuiting geldt voor iedereen. Maar...... niet voor iedereen als het aan Jeroen Pauw ligt! Ik heb niets tegen een kritisch interview en iemand proberen het vuur na aan de schenen te leggen. De manier waarop Jeroen Paauw zijn nonverbale houding inzet (hij kijkt letterlijk alsof hij nog steeds op de bedorven pasta van eergisteren zit te kauwen) en zijn woordkeuze in het interview, doen bij mij de wenkbrauwen fronsen. Een zin als:......(tegen Bert) toen jij de kamer uitgeschopt werd......, getuigt niet alleen van gebrek aan respect van de kant van Pauw, als ook van een overduidelijke uitting van onwetendheid van ons kiesstelsel. In Nederland kennen we het systeem van voorkeurstemmen Jeroen, dat houdt in dat wanneer iemand genoeg voorkeurstemmen krijgt deze een plekje in de kamer kan bemachtigen. Bert is niet geschopt, hij heeft keurig zijn plaats afgestaan aan een met meerderheid gekozen collega. Nee uit het interview bleek mij dat Jeroen Pauw het prima vindt wanneer mensen als Verdonk en Wilders hun niet onomstreden uitlatingen doen, maar wanneer iemand hen daarop aanspreekt dat absoluut ontoelaatbaar is. Is Pauw door zijn manier van interviewen waarbij hij zichzelf en zijn mening graag vooraan zet, dan reddeloos verloren? Wat mij betreft bijna, maar zoals bij alle hopeloos uitziende gevallen, er is een reddingsplan. En dat bestaat wat mij betreft uit de volgende punten:
1 Jeroen zou toch eens meer interesse moeten tonen in de woorden van zijn gasten (neem eens een voorbeeld aan Sonja Barend, zij heeft wel respect voor haar gasten en is daarnaast in staat kritisch te blijven op de inhoud)
2 Collega Witteman zou zich zijn oude niveau kunnen herinnneren en zo Pauw een fatsoenlijk tegenwicht kunnen geven
3 Probeer interesse, nieuwsgierigheid en passie in de plaats te brengen van frustratie, zelfprofilering en irritatie.

En onze Bert dan, vraagt u zich misschien af. Bert heeft zoals een goed democraat op zijn eigen manier (misschien niet zoals wij hem kennen) gebruik gemaakt van de vrijheid van meningsuiting zoals de Verdonken en Wildersen in Nederland te pas en onpas ook doen en mogen doen. Ik denk dat die verworvenheid niet selectief moet worden beoordeeld, iedereen mag en kan dat toepassen. Maarre Bert.. het beeld wat jij oproept wanneer je het hebt over zelf bepalen of je van voren of van achteren neemt.... dat had je van mij mogen weglaten, die visualisering ontnam me spontaan de eetlust.....

Ton

Ondernemersbijeenkomst en referendum

Afgelopen donderdagavond heb ik mijn eerste D66 lezing gegeven. Best spannend. Ik heb de afgelopen 8 jaar meer dan regelmatig voor zalen van 50-100 mensen (veelal ondernemers) gestaan, maar dit voelde toch anders. Er waren maar 20 mensen gekomen en de beamer was nog onderweg. Nadat we een (overigens prima) Vd Valk maaltijd hadden genoten was de beamer gearriveerd en kon ik tijdens het leegschrapen van de toetjes-troggen, mijn lezing beginnen. Op mijn openingsvraag wie van u woont in de Provincie Groningen moest het hele gezelschap helaas verstek laten gaan. Typisch, sta ik D66 Groningen te verdedigen zit er geen enkele stemmer bij!. Maar goed, na de evidente grap gemaakt te hebben mijn spullen direct weer in te pakken ben ik toch maar van leer getrokken. En ik moet zeggen dat voelde goed! Het grote verschil met een "zakelijke" presentatie is dat je kunt worden geattaceerd op je persoonlijke overtuigingen. Daar waar je je zakenlijk kunt verbergen achter, wij als bedrijf vinden dit en zus en zo, sta je hier primair je eigen verhaal te houden.
Het thema van de avond was de economishce potentie van de ligging van Groningen ten opzichte van Duitsland (en verder) met als subtitel: hoe goed kent u uw buren? Ik had voor deze sessie al onze meer economisch/ milieu gerelateerde onderwerpen uit het verkiezingsprogramma gehaald en dit gecombineerd met de economische ontwikkeling van Duitsland en in bijzonder Wilhelmshaven/ Bremerhaven. Einde van de lezing nog een aardige discussie gevoerd. Wat mij opviel was dat deze ondernemers veel aandacht hadden voor het recreatieve aspect van de provincie in relatie met de natuurlijke kwaliteit (niet direct de harde factoren). Wel aardig om te zien was het hardnekkige PvdA standpunt: Het is een arm gebied met hoge werkloosheid, met hier en daar hoge landschappelijke waarden dus je moet daar niets aan doen en al je pijlen richten op de kernzone Groningen-Assen. Mijn visie op dit punt wijkt hier enigzins van af. Natuurlijk moet je het merendeel van de economische activiteiten in de kernzones concentreren. Maar de grootste blunder van het zittende college (PvdA en CDA) was toch wel de volstrekt onvoldoende aandacht voor de meer arme gebieden in Noord en Oost Groningen. Nee tenzij was altijd het motto. Het resultaat van deze nee tenzij politiek is dat je goede ontwikkelingen tegenhoudt en de slechte uiteindelijk onder meestal politieke druk toestaat. Resultaat: geen kwaliteit zonder enige visie op het geheel; de zogeheten postzegelplannetjes. Doodzonde!
Deze week een zeer belangrijke statenvergadering. Onze ingediende referendumverordening wordt behandeld. Piet de Vey (lijsttrekker) heeft flink gelobbyed, het zal mij benieuwen in hoeverre de PvdA en andere notoire tegenstanders zich gaan opstellen.
We zullen het vanaf de tribune gaan meemaken. Ik hoop op een echte democratische avond.

Ton

Mijn eerste Blog is online!

Prikkelende Campagne!

Tja, online en dan? Al typende zit ik het mezelf af te vragen. Wie zit er te wachten op de overdenkingen, belevenissen en ergenissen van mij? Misschien doe ik het wel voornamelijk voor mezelf.
Natuurlijk heb ik ook een meer zakelijke reden om te bloggen. Ik ben sinds december vorig jaar gekozen als de nummer 2 op de kieslijst van D66 voor de aanstaande verkiezingen op 7 maart voor de Provinciale Staten van Groningen. Samen met mijn lijsttrekker Piet de Vey Mesdag gaan we proberen om een opvallend verkiezingsresultaat te halen. Op dit moment hebben we 2 zetels in de Staten van Groningen. Maar om de uitdaging scherp te stellen; we gaan van 55 zetels terug naar 43 zetels. daardoor zouden we nu omgerekend 1 zetel hebben. Ook het sentiment van de afgelopen periode (vooral voor de landelijke verkiezingen) was nou niet erg hoopgevend! Maar......... door het sterke optreden van onze kleine landelijke factie en met name van Alexander Pechthold in het debat over het opschorten van uitzetting in afwachting van een eventueel generaal pardon, lijken we uit het diepste dal te zijn opgestaan. Op veel plaatsen waar ik kom en van veel mensen die ik spreek hoor ik weer de oude vertrouwde geluiden: D66 goede partij!, jullie mogen niet verdwijnen! Landelijk heb ik anders gestemt maar ik ben teleurgesteld in mijn keuze (veelal VVD, Groen Links of PvdA), je krijgt mijn stem in de Staten etc etc.
Dat geeft de burger (en in mijn geval kandidaat) veel moed!

We hebben met ons campagneteam een prikkelende campagne in de Provincie uitgezet. Ik denk dat onze concurrenten in de politieke arena de komende tijd nog wel eens verbaasd zullen kijken! D66 is vernieuwd, pas maar op!